Το Οικόσημο των Καλέντζη φέρει στο κεντρικό του πεδίο Ιωνικό κίονα που συμβολίζει την Ελληνική Ανατολή και, συγκεκριμένα, την Κωνσταντινούπολη όπου η Οικογένεια αυτή πολέμησε γενναία. Επιστέγασμα του κεντρικού κίονος είναι ένας ερυθρός αστέρας ο οποίος συμβολίζει την αιματηρή θυσία Μέλους της Οικογενείας κατά την διάρκεια νυχτερινής μάχης και τούτο, εν συναρτήσει προς τον κίονα που επιστεγάζει, δεν μπορεί να είναι άλλο από τον θάνατο ενός Καλέντζη-υπερασπιστού της Βασιλεύουσας.
Η Εραλδική μας παρέχει τις ερμηνείες των συμβόλων που περιέχουν τα Οικόσημα και σ’ αυτά δεν είναι τίποτε τυχαίο! Στην αρχαιότερη αυτή από τις «Χρυσές Βίβλους» (στην Ζάκυνθο ετηρείτο από το 1483-1797, στην Κέρκυρα από το 1573-1797 και στην Κεφαλληνία από το 1604-1797) η Οικογένεια των Καλέντζη καταλαμβάνει την πρώτη εκ των κατά σειράν αναφερομένων
Οικογενειών, δυστυχώς όμως, οι σ’ αυτήν εμφανιζόμενοι Γόνοι της αποτελούν μικρό μέρος της όλης εκτάσεως του ιστορικού της «δένδρου» λόγω των αρχειογραφικών δυσχερειών της εποχής εκείνης καθ’ ην η τήρηση ληξιαρχικών πράξεων σε όλα τα μέρη όπου εμφανίσθηκε, ήταν πρακτικώς αδύνατη. Η απότιση φόρου τιμής των Ενετών προς την Οικογένεια των Καλέντζη δεν υπήρξε απλώς εκπλήρωση ενός χρέους μιάς Υπερδυνάμεως προς τους Συμπολεμιστές της αλλά μία έμπρακτη αναγνώριση μεταξύ Συναγωνιστών που αντιμετώπισαν κοινό εχθρό, την ερυθρά ημισέλινο!
Και είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ οι Ενετοί ετίμησαν τις Οικογένειες των Ελλήνων Στρατιωτών για την στάση τους κατά των βαρβάρων Οθωμανών, το επίσημο «ελληνικό κράτος» τους αγνόησε εντελώς, με μόνη εξαίρεση τον
Βασιλέα Όθωνα χάρη στον οποίο ωργανώθη το πρώτον από τις στάχτες της
μία αξιοπρεπής Ελληνική Χώρα!